İnsan nefes alıp vermekten usanmaz. Zaten nefes alamazsa boğulur ve ölür.

İbadet manen nefes almak demektir. Kalbin inşirahı ve itminanı ibadetle mümkündür.

Kalpler ancak Allah’ı zikretmekle mutmain olur. Namaz ise en büyük zikirdir. İbadeti terk edenler, zamanla bunalıma düşüp; torba, torba anti-depresian ilaç kullanıyorlar. Kendilerini yalnız hissediyorlar.

Eğer ibadetten usanıyorsak, manevi iştahımız kapalı demektir. İştahı kapalı adam nasıl yemekten lezzet almazsa, manevi iştahı kapalı adamda bu manevi ziyafetten zevk almaz. İbadetlerin hepsi manevi bir ziyafettir aslında. Zevk almak için manevi iştahımızın açık olması gerekir. Manevi iştah nasıl açılır?

İşin başı helâl lokmadır. Eğer kulluk maya tutmuyorsa sütümüzde bir problem var demektir.

Sonrası, manevi iştahı açan manevi vitaminlerden, düzenli olarak almamız gerekir. Nedir Bunlar?

-Ayet-i Kerimeler,

-Hadis-i Şerifler, 

-Sahabe efendilerimizin ve alimlerin hikmetli sözleri ve örnek yaşantıları.

-Dini sohbetlere gitmek,

-Dini eserleri düzenli olarak mütalâ etmek. Çünkü, şahsi okuması olmayanın terakki etmesi mümkün değildir.

Bunlardan düzenli olarak okumak ve istifade etmek gerekir.

Eğer bunu da yapmak istemiyorsak, kişisel kıyametimiz! kopmuş demektir. Büyük kıyametin kopmasına ne hacet!

Bir fıkra:

Temel gemi kaptanlığı yapıyor. Müthiş bir fırtına patlamış! Bir dev dalgalara, birde dalgalarda fındık gibi savrulan gemisine bakıyor hüzünlü, hüzünlü. Sonra tayfalarına sesleniyor:

-Çabuk bana bir pusula ceturun.

Tayfalar arıyorlar, pusula kaybolmuş, bulamıyorlar.

-Kaptan pusula yok, başka ne ceturalum?

Temel umutsuz bir şekilde başını sallıyor…

-O zaman çok acele Kelime-i Şehadet ceturun. Her an batabiliruz!