Bu mudur Anne-Babalık?
Çocuk Yetiştirmek Anne-Babanın Asli Görevidir.
Misafirliğe gelen 3 yaşında çocuk elindeki telefonu fırlattı ve televizyonumuz kırıldı.
Babası özür dilemek şöyle dursun bu kırdığı dördüncü telefon ikinci de televizyon diye pişkin pişkin güldü.
6 yaşındaki çocuk pazar tezgâhındaki dolmalık biberleri parmağıyla tek tek popit gibi deldi, pazarcı ardından ürünleri tek tek ayıklayıp kaldırmak zorunda kaldı ve annesi bir kere bile yapma demedi.
Evimize gelip tuvalete çocuğunun peşinden “özgüveni kırılır” diye gitmeyen anne sayesinde, çocuğun batırdığı banyoyu ben temizledim.
Elinde kıyır, kıyır elmalı kurabiyeyle evin içinde dolaşan çocuk için “örtü sereyim de öyle yesin” dedim.
Annesi “Oturup yemez ki” diyerek omuz silkti.
Komşu çocukları bahçe aydınlatmalarını kırıyor. Söyleyince, “Çocuğumdan daha kıymetli değil” karşılığını alıyorsun.
Sorun çocuklarda değil. Sorun, kitap okumayan, pedagojiden bihaber ama Instagram’da izlediği iki videoyla kendini “çocuk ruhundan anlayan ebeveyn” ilan eden yetişkinlerde.
Neymiş efendim, çocuk özgürmüş, keşfederken engellenmezmiş, hayır denmezmiş, yoksa özgüveni kırılırmış.
Peki hangi psikoloji, hangi din, hangi kültür, hangi örf bu vurdumduymazlığı meşrulaştırıyor?
Yeni bir akım ortaya çıkardılar: “sorunlu davranışları özgürlük sanan bir ebeveynlik”
Disipline “travma”, sınır koymaya “baskı” adını verdiler bir de…
Çocuk merkezli olmak; her şeyi çocuğa bırakmak değil, onun iyiliği için sağlıklı sınırlar çizebilmektir.
Özgürlük; başkasının hakkını çiğnemek değil, saygı duyarak var olabilmektir.
Ebeveynlik; sadece sevmek değil, yön gösterebilmek ve sorumluluk vermektir.
Çocuklarımızı özgürleştiriyoruz sanırken, aslında onları ölçüsüzlüğe teslim ediyoruz.
Topluma, hayata, başkasının varlığına karşı duyarsız bireyler yetiştiriyoruz.
Ama unutmayın, çocuklar her zaman öğrenir. Ya sorumluluğu ya sorumsuzluğu…
Ve çoğu zaman derslerini öğretmenlerinden değil, ebeveynlerinden alırlar.
O yüzden mesele çocuk değil. Mesele aynaya bakmayı reddeden yetişkinlik.
ALINTI
Çıkarılabilecek Muhtemel Dersler:
1-Sorumsuz, doyumsuz, saldırgan, agresif ve sinsi çocukları yetiştiren ebeveynler; toplumun gizli mezar kazıcılarıdırlar! Hikmetli Söz
2-Terbiyesi ihmal edilmiş çocuklar, sokağa kusulmuş çocuklardır. Hikmetli Söz
3-Çocuklar parmakla gösterilen doğruları değil, yanlışa giden ayak izlerini takip ederler. Hikmetli Söz
4-Çocuğuna gelecek hazırlama, çocuğunu geleceğe hazırla! Hikmetli Söz
5-Beni zehirli sevginle zehirledin annem, saçını süpürge edip geleceğimi süpürdün annem. Hikmetli Söz
6-Sağlam çocuklar yetiştirmek, bozuk yetişkinleri düzeltmekten daha kolaydır. Dostoyevski
7-Çocuklarınızı yaşadıkları çağa göre değil, yaşayacakları çağa göre yetiştiriniz. Çünkü onlar başka bir zaman dilimi için yaratılmışlardır. Hz. Ali r.a
8-Çocuğunu sağlıklı sınırlarla, sorumluluklarla hamur gibi yoğurmayan anne-babalar, hamal anne-babalardır, garson anne-babalardır. Mürebbi değillerdir. Alıntı
9-İyi karı-koca olamayanlar, iyi anne-baba da olamazlar. Çiçekler ılıman iklimde yetişir çünkü! Alıntı
10-En iyi çocuk eğitim kitabı, anne-babanın örnek yaşantısıdır. Alıntı
11-Yedisinde neyse, yetmişinde odur sözü doğrudur. Çocuk eğitiminde sihirli yıllar 0-6 yaş arasıdır. Öğretim ömür boyu devam eder. Ama eğitimin sabiteleri 0-6 yaş arasında bitmiştir artık. Alıntı
12-Bir kasap elinde ameliyat olmak neyse, pedagojiden habersiz anne-baba elinde yetişmekte aynı şeydir. Alıntı