Mübarek Gözyaşları-4

Hz. Ebu Bekir’in r.a. Mübarek Gözyaşları

1-Peygamber Efendimiz s.a.v Mekke’den Medine’ye hicret edecekleri zaman Hz. Ebu Bekir’in evine gidip yol arkadaşı (enîs) olarak onu seçtiğini bildirdiğinde, Hz. Ebu Bekir sevinçten ağlamıştır.

Kızı Hz. Aişe bu anı, “Bir insanın sevinçten ağlayabileceğini o güne kadar hiç görmemiştim” diyerek aktarır.  (1)

2-Hz. Peygamber bir gün bizim yanımıza çıkageldi. Biz de mesciddeydik. Peygamber s.a.v başını bir hırka ile sıkı bir şekilde bağlamıştı ve öleceği hastalığını çekiyordu.

Minbere doğru gitti. Minberin üzerine çıktı ve biz de onun peşini takip ettik.

Hz. Peygamber s.a.v:

“Nefsimi elinde tutan Allah’a yemin ederim ki, ben şu anda Kevser havuzunun başında duruyorum.

Bir kula dünya ve dünyanın ziynetleri arz edildi. Fakat o kul ahireti tercih etti” dedi.

Hz. Peygamber’in bu sözünden Ebubekir hariç hiç kimse kendisini kastettiğini anlamadı.

Ebubekir’in gözlerinden yaşlar akmaya başladı.

Hz. Peygambere (s.a.v.) :

“Anam babam sana feda olsun. Biz analarımızı, babalarımızı, kendimizi ve mallarımızı senin için feda ederiz” dedi.

Sonra Hz. Peygamber minberden indi ve artık bir daha onu minberde görmek bize nasip olmadı. (2)

Hz. Osman r.a. Mübarek Gözyaşları

3-Hz. Osman’ın (radıyallahu anh) azatlı kölesi Hâni (radıyallahu anh) anlatıyor:

Osman b. Affân bir kabrin başında durduğunda sakalı ıslanıncaya kadar ağlardı.

Bir defasında ona:

–Cennet’i ve Cehennem’i düşünürken ağlamıyorsun da bunun için mi ağlıyorsun?’ denildiğinde şöyle cevap verdi:

-Resûlullah buyurdu ki:

‘Kabir, âhirete giden yoldaki konaklama yerlerinden ilkidir. Kişi ondan sağ salim kurtulursa sonrası daha kolay olur. Eğer kurtulamazsa ondan sonrası daha çetin gelir.’ (3)

Kaynakça

1-(İbn-i Hişâm, II, 97-98)

2-Kenzü’l-Ummal, IV/58 (İbn Ebi Şeybe, Ebu Said’den); İbn Sa’d, II/234.
Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe, Akçağ Yayınları: 2/368.

3-(İbn Mâce, Zühd, 32; Tirmizî, Zühd, 5)