Bir adam, çok sıcak bir yaz günü buz satıyor, bir yandan da:

“Sermayesi tükenen adama yardım edin diye bağırıyordu” diye bağırıyordu.

Bu sözünde haklıydı. Çünkü buz eriyordu.

Oradan geçmekte olan Cüneyd-i Bağdadi hazretleri bu sözü işitince bir an durakladı, sonra düşüp bayıldı.

Ayılınca sordular,”

Ne oldu sana böyle?”

Cevap verdi:

-Eriyen buz değildi, ömrümdü, ömrüm!

Her geçen gün kabre doğru atılan dev bir adımdır.

Her geçen gün, ömür binamızdan düşen bir tuğladır.

Bir tabutun elden ele taşınarak mezara ulaştırılması gibi, nefesler birleşerek nefesten nefese geçerek sahibini son nefese taşımaktadır. Her insanın bir nefeste iki kez canı bağışlanmaktadır. Alırken ve verirken. Çünkü, o nefesi alamayabilirdi veya veremeyebilirdi.

İnşa Allah son nefesimiz enfes bir nefes olsun:-)

“İnsanlar uykudadır, ölünce uyanırlar.” (s.a.v)

“5 şey gelmezden önce 5 şeyin kıymetini biliniz:

-Hastalık gelmezden önce sıhhatin,

-Meşguliyet gelmezden önce boş vaktin,

-Ölüm gelmezden önce, ömrün,

-İhtiyarlık gelmezden önce gençliğin,

-Fakirlik gelmezden önce zenginliğin.” (s.a.v)