Birlikte Çalıştıklarınızı Eğitmezseniz Ucundan Tutacağınız Gün Yakındır

Doğu illerindeki bir ağanın en büyük zevki, kar üzerine çişiyle imzasını atmakmış. Bu nedenle kar yağmaya başladığı andan itibaren köyde hayvanlar dahil hiç kimse sokağa çıkamazmış. Kar biraz kalınlaşınca, ağa sırtına kürkünü giyer ve köy meydanına gelirmiş. Yanında da en yakın yardımcısı Haso, ağa sırtını köye doğru döner, sonra sorarmış:

– Ula hasso, ahali bakiy mi?

Hasso cevap verirmiş:

-Evet ağam, hepisi de bir olmuş, pencerelerden bakir.’

Ağa çisiyle karın üzerine imzasını atarmış. …..

Sonrada bir nokta koyarmış ve sorarmış

-Hala bakirler mi?’
-He ağam, hem bakirler hem de çılgın gibim alkışlirler.

Her sene aynı tören sürermiş. Aradan 7 yıl geçmiş. Ağa yine, kar tuttuktan sonra, çıkmış köy meydanına.
Sormuş hasso’ya

-Ahali bakir mi?
-He ağam, bakirler, köpekler, kediler bile camdadır.’

Ağa adını soyadını yazmaya başlamış ki; kalakalmış, çünkü yaş gereği prostat. Halka rezil olmak var. Alçak sesle hasso’ya sormuş:

-Bakirler mi?
-He ağam, bakirler de, sen ne diye durdin öyle?

Ağa çaresiz..
-Ula gel yanıma, arkanı dön ahaliye, tamamla şunu.’ diye emretmiş.  Hasso bir an durmuş, sonra çişini yapmaya hazırlanmış ve ağanın kulağına eğilip:

-Ağam’ demiş, ‘kırk yıldır kafama vurdin, salak dedin, sırtıma vurdin aptal dedin. Ha bu kulun okumayı yazmayı sökemedi ki, ucuni tut da yazının devamını sen yaz.

“Birlikte çalıştıklarınızı eğitmezseniz, ucundan tutacağınız gün yakındır”