İnşaat işinde çalışan iki kardeş, öğlen molası vermiş mütevazi yemeklerini yiyorlardı. Yemekte; ekmek, soğan ve çırpılmış yoğurt vardı. Malum… soğanın en lezzetli tarafı cücüğüdür.

İki kardeş sohbet ederken büyük küçüğüne sordu:

-Kardeşim çok zengin olsaydın, ne yapardın?

Küçük kardeş:

-Soğanın cücüğünü hep ben yerdim.

(Ağabeyi yaşının büyüklüğünü bahane ederek soğanın cücüğünü hep kendisi yiyor, küçüğüne bırakmıyor.)

Bu sefer küçük kardeş ağabeyine sordu:

-Ağabey, sen çok zengin olsaydın, ne yapardın?

Ağabeyi cevapladı:

-Bana bir şey bırakmadın ki, soğanın cücüğünü hep sen yedin…

Kıssadan Hisse: Bazı insanların ufku soğanın cücüğüyle sınırlı ve dardır. Halbuki hayat soğanın cücüğünden ibaret değildir.