Peygamber Efendimizin (s.a.s) Ümmet Sevgisi

Ebû Hüreyre’nin anlattığına göre, Hz. Peygamber (s.a.s.) bir gün kabristana gitmişti. Orada yatanlara:

-“Selam size ey müminler diyarının sakinleri! Biz de inşallah size katılacağız.” diyerek selam verdikten sonra sözlerine şöyle devam etti:

 “Kardeşlerimizi (dünyada) görmüş olmayı çok arzu ederdim.

Sahabîler:

-“Biz senin kardeşlerin değil miyiz ya Resûlallah!” dediler. “Siz benim sahabîlerimsiniz.” karşılığını verdi ve devam etti:

– “Kardeşlerim ise henüz gelmeyenlerdir” buyurdu.

 Sahabîler:

– “Senin ümmetinden olup da henüz dünyaya gelmemiş olanları nasıl tanıyacaksın ya Resûlallah?” diye sordular.

 Buna karşılık Peygamber Efendimiz:

-“Ne dersiniz; bir adamın simsiyah bir at sürüsü içinde alınlarında ve ayaklarında beyazlık bulunan atları olsa, kendi atlarını tanımaz mı?” diye sordu.

Sahabîler:

-“Evet (tanır), ya Resûlallah” dediler.

 Resûl-i Ekrem (s.a.s.):

-“İşte onlar da (kıyamet günü) abdestten dolayı alınları ve ayakları nurlu olarak gelirler. Ben havuza onlardan önce varacağım…” buyurdu.(1)

Kaynakça:

1-(Müslim, Tahâret, 39)