O ZAMAN BURADA NE İŞİMİZ VAR, ÇÖLE DÖNELİM!
Bir hayvanat bahçesinde yavru deve, anne deveyle konuşuyordu. Yavru deve annesine sordu:
–Anneciğim neden bizim sırtımız çok kambur diğer hayvanlara hiç benzemiyor?
Anne deve gururla cevap verdi:
–Yavrucuğum, sırtımızın kambur olması bizim için büyük bir üstünlüktür. Zira biz çöl şartları için yaratılmışız. Sırtımızdaki kambur büyük bir su deposudur. Diğer hayvanlar çölde susuzluktan ölürken biz aylarca su içmeden yaşayabiliriz. Çünkü ihtiyacımızı o su tankından gideririz. O yüzden sırtımızdaki su deposu bizim için büyük bir nimettir.
Yavru deve tekrar sordu:
–Peki, anneciğim, kirpiklerimizde diğer hayvanların kirpiklerine hiç benzemiyor. Neden?
Anne deve yine gururla cevap verdi:
–O kirpikler çöl şartları için özel tasarlanmış yavrucuğum. Çölde kum fırtınaları olur. Kum fırtınası olduğu zaman o kirpiklerimiz sayesinde gözümüze hiç kum girmeden rahatlıkla yol alabiliriz.
Yavru deve tekrar sordu:
–Pekiyi ayaklarımız neden ince ve uzun?
Anne deve yine gururla cevap verdi:
–Dedim ya yavrucuğum, ayaklarımız da çöl şartlarına uygun olarak yaratılmıştır. İnce uzun olması hem yük taşımamızı kolaylaştırır hem de kumlara saplanmadan rahatlıkla yol alabiliriz.
Yavru deve biraz düşündükten sonra annesine şöyle dedi:
–Anneciğim, sırtımızın kamburu çöl şartları için tasarlanmış, Kirpiklerimiz çöl şartları için tasarlanmış, İnce ve uzun ayaklarımız çöl şartları için tasarlanmış. Kısaca bizler çöl için yaratılmışız. Pekiyi, burada ne işimiz var. Haydi, çöle dönelim o zaman.